Nürburgring

Legendarna pętla Nordschleife w górach Eifel powstała w 1927 roku jako projekt robót publicznych mający dać pracę mieszkańcom regionu po I wojnie światowej. Pierwotnie liczyła niemal 29 km i przecinała las 73 zakrętami. Szkocki kierowca Jackie Stewart nazwał ją „Zielonym Piekłem” (Green Hell) — określenie używane do dziś. Po wypadku Nikiego Laudy w 1976 roku F1 przeniosła się na krótszą, bezpieczniejszą pętlę GP-Strecke (od 1984).

Obecna, 5,148-kilometrowa GP-Strecke (zaprojektowana przez Hermanna Tilkego) gościła Grand Prix Niemiec/Europy nieregularnie w latach 1984–2013, a ostatni raz w 2020 roku jako specjalnie utworzone Grand Prix Eifel — zastępstwo w kalendarzu zaburzonym przez pandemię COVID-19. Wygrał wtedy Lewis Hamilton, wyrównując rekord 91 zwycięstw Michaela Schumachera. Od tego czasu tor nie wrócił do kalendarza mistrzostw świata, choć wciąż gości inne serie wyścigowe (m.in. 24-godzinny wyścig Nürburgringu na łączonym torze z Nordschleife).

Legendarny tor w Eifel — do 1976 roku F1 ścigała się na słynnej, 20-kilometrowej pętli Nordschleife, uznawanej za najbardziej niebezpieczny tor w historii sportu. Od 1984 roku wykorzystywana jest krótsza, bezpieczniejsza pętla GP-Strecke. Na Nordschleife w 1976 roku Niki Lauda uległ groźnemu wypadkowi i pożarowi bolidu — wydarzenie, które przyspieszyło zmianę toru i reformy bezpieczeństwa w całej F1. Region Eifel słynie z gwałtownie zmiennej pogody — bywało, że deszcz padał tylko na części pętli Nordschleife, podczas gdy reszta toru pozostawała sucha, co dodatkowo utrudniało kierowcom przewidywanie warunków.