Kuchnia egipska to 7000 lat historii na talerzu: ful medames (bób duszony od czasów faraonów), ta’meya (egipski falafel z bobu), koshari (węzeł węglowodanowy Kairu) i feteer meshaltet (ciasto w tysiąc warstw). Kair to stolica ulicznego jedzenia Bliskiego Wschodu — 20 milionów ludzi karmionych z wózków. Klimat: bób, ciecierzyca, chleb i sos pomidorowy.
Egipt odziedziczył kuchnię po faraonach (bób, chleb, piwo), Arabach (przyprawy, duszenie), Turkach (kebab, kawa) i Brytyjczykach (herbata). Ale fundament jest ludowy i nilowy: bób (ful) jest śniadaniem 90 milionów Egipcjan codziennie. Chleb baladi (okrągły, pełnoziarnisty) jest subsydiowany przez państwo — to prawo, nie produkt.
Kuchnia egipska jest prosta i sycąca: ryż, makaron, soczewica, bób, ciecierzyca, chleb. Białko zwierzęce jest luksusem — wielu Egipcjan je mięso tylko na święta. Uliczny styl dominuje: ful z wózka, ta’meya z budki, koshari z okienka. Gościnność jest święta — egipski dom to dom otwarty.
Bób (ful), ciecierzyca, soczewica, ryż, makaron (ditalini), chleb baladi, cebula (dużo, smażona na złoto), pomidory, czosnek, kminek, kolendra, chili, tahini, ocet, olej słonecznikowy. Techniki: wolne duszenie (ful w idrą, smażenie (ta’meya), warstwowe składanie (koshari, molokhia).
Główny posiłek to obiad (14–16), często z ryżem, warzywami i sosem. Śniadanie to ful z chlebem baladi, ta’meya i jajko. Kolacja lekka lub uliczna. Herbata (szaj) pita po każdym posiłku, słodka jak syrop. Ramadan zmienia rytm: iftar (po zachodzie) jest ucztą, suhur (przed świtem) to ful i chleb.
Zdjęcia ilustracyjne — jeśli się nie załadowały, zobaczysz opis sceny. Folder: img/kuchnie/kuchnia-egipska-foul-falafel/

Bób duszony całą noc w idra (metalowym naczyniu), podawany z oliwą, cytryną, kminkiem, czosnkiem i chili. Krajowy śniadaniowy posiłek od czasów faraonów — bób znaleziono w grobowcach XII dynastii. Jedzony z chlebem baladi.
Warianty: Z tahini, z jajkiem, z pastrami (basterma), z masłem

Egipski falafel z bobu (nie ciecierzycy jak w Lewancie), z kolendrą, koperkiem i porem, smażony na złoto. Lżejszy i bardziej zielony w środku niż lewański falafel. Jedzony w chlebie baladi z tahini i surówką.

Ryż + makaron + soczewica + ciecierzyca, zalane sosem pomidorowym z czosnkiem i octem, posypane prażoną cebulą. Narodowe danie Kairu — węglowodanowa bomba za grosze, sprzedawana z okienka. Każdy kairczanin ma swój ulubiony koshari.

Ciasto w setkąch warstw (jak milhojas), smażone na masle — słodka wersja z miodem i cukrem pudrem, słona z serem i mięsem. Egipski odpowiednik croissanta, ale starszy i bardziej spektakularny.
Warianty: Słodki (miód, krem, Nutella), słony (ser, pastrami, warzywa)

Zupa z liści malwy juty (Corchorus olitorius) siekanych na papkę, z czosnkiem, kolendrą i sokiem z cytryny, podawana z ryżem i kurczakiem lub królikiem. Zielona, lepka, specyficzna konsystencja — trzeba spróbować.

Warzywa nadziewane ryżem z ziołami: papryka, bakłażan, cukinia, kapusta, liście winogron (warak enab). Gotowane w sosie pomidorowym. Danie domowe, przygotowywane wspólnie z rodziną — godziny faszerowania.

Stożek mięsa (kurczak lub wołowina) na pionowym rożnie, krajany na cienkie paski do chleba baladi z tahini, surówką i chili. Kairska shawarma jest większa i bardziej ostra niż lewańska; jada się ją o każdej porze, ale najlepiej nocą.

Egipski bread pudding: ciasto francuskie lub filo namoczone w gorącym mleku z cukrem, orzechami, rodzynkami i karmelem, zapiekane do złota. Nazwa oznacza "matka Alego" — legenda wiąże go z żoną sultańską.

Ciasto z semoliny nasączone syropem cukrowym z wodą różaną, z migdałem na wierzchu. Słodkie, wilgotne, jedzone na każde święto i po każdym posiłku w kawiarni.

Napój z suszonych kwiatów hibiskusa — rubinowy kolor, kwaskowy, podawany gorący lub zimny z lodem. Drink powitalny, ramadanowy i codzienny. Egipcjanie piją go od czasów faraonów.
Podajemy tylko instytucje działające od lat — nowe lokale lepiej sprawdzić na miejscu.
| Danie | Co jest trudne | Czym zastąpić w Polsce |
|---|---|---|
| Ful medames | Bób suszony + idra lub wolnowar | Bób z puszki (skrót) lub suszony gotowany 8h w wolnowarze; rozgnieść widelcem; oliwa + cytryna + kminek + czosnek |
| Ta’meya | Bób (nie ciecierzyca!) | Bób namoczony 24h (NIE gotowany!); zmielić z kolendrą, koperkiem, porem; formować w krążki; smażyć w 180°C |
| Koshari | Nic trudnego — to składanie | Ryż + makaron ditalini + soczewica brązowa + ciecierzyca z puszki; sos pomidorowy z octem; prażona cebula na wierzch |
| Feteer | Ciasto i cierpliwość | Ciasto jak filo ale grubsze; rozciągać ręcznie na blacie; składać z masłem; piec 200°C; alternatywa: ciasto francuskie z marketu |
| Molokhia | Liście malwy | Mrożone liście molokhia (sklep arabski); siekać drobno; taklia (czosnek smażony z kolendrą) wrzucić na koniec |
| Karkade | Suszone kwiaty hibiskusa | Hibiskus suszony (herbaciarnie, e-sklepy); zalać wrzątkiem; cukier lub miód; podawać gorący lub z lodem |
Kuchnia egipska to 7000 lat prostoty, która karmi 100 milionów ludzi: bób, ciecierzyca, soczewica, chleb i sos pomidorowy — w różnych kombinacjach dają ful, ta’meyę, koshari i molokhię. Każde z tych dań kosztuje grosze, a smakuje jak podróż nad Nil. Zacznij od koshari (ryż + makaron + soczewica + sos pomidorowy + prażona cebula) — wszystkie składniki z marketu, gotowe w 30 minut.
Konta i karty, z których sami korzystamy za granicą. Linki polecające — cena dla Ciebie się nie zmienia.
Promocje bankowe →