Krótki, malowniczy tor w alpejskiej scenerii Styrii. Znany wcześniej jako Österreichring (1970–1987) i A1-Ring (1997–2003), zanim po przejęciu przez Red Bulla i przebudowie wrócił do kalendarza F1 w 2014 roku pod obecną nazwą.
| Długość toru | 4,318 km |
| Liczba zakrętów | 10 — najmniej w całym kalendarzu F1 |
| Kierunek jazdy | zgodnie z ruchem wskazówek zegara |
| Liczba okrążeń wyścigu | 71 |
| Dystans wyścigu | ok. 307 km |
| Rekord okrążenia (wyścig) | 1:07,924 — Oscar Piastri, McLaren, 2025 |
| Rok pierwszego GP F1 | 1970 (jako Österreichring; tor otwarty w 1969) |
| Nawierzchnia | asfalt, znaczne zmiany wysokości (ok. 65 m różnicy poziomów) |
| Najważniejsze proste | prosta start/meta oraz podjazd do zakrętu 3 (Ams Ag) |
| Strefy DRS | 3 |
| Główne typy zakrętów | 7 prawoskrętów i 3 lewoskręty; pierwsza połowa okrążenia to ciężkie hamowania po długich prostych, druga to szybszy, płynny zjazd w dół |
| Trudność wyprzedzania | niska — jeden z torów z największą liczbą wyprzedzeń w sezonie (85 w 2024 roku) |
| Typowe ustawienie aero | średni docisk — krótkie okrążenie i niewiele ciężkich zakrętów ułatwiają kompromisowe ustawienia |
| Kluczowe wymaganie wobec bolidu | skuteczne hamowanie w pierwszej połowie okrążenia (zakręty 3–4) połączone z płynnym prowadzeniem w drugiej, szybszej części |
Nazwany na cześć austriackiego bohatera narodowego F1 — ciężkie hamowanie z bardzo wysokiej prędkości zaraz po starcie, klasyczne miejsce ataku na pierwszym okrążeniu.
Najbardziej wymagająca strefa hamowania na torze — długi podjazd pod górę kończący się ostrym zakrętem, kluczowe miejsce wyprzedzeń.
Szybki, otwarty prawoskręt rozpoczynający bardziej płynną, techniczną część toru — wymaga zaufania do przyczepności przy dużej prędkości.
Szybka sekwencja zmiany kierunku w drugiej połowie okrążenia — testuje balans bolidu i płynność prowadzenia bardziej niż siłę hamowania.
Nazwany na cześć Jochena Rindta, mistrza świata 1970 — szybki łuk prowadzący do ostatniego zakrętu i finalnej prostej.
Ostatni zakręt przed metą — dobre wyjście napędza całą prostą start/metę, kluczowe dla obrony pozycji lub ataku na kolejnym okrążeniu.
Od powrotu toru do kalendarza w 2014 roku Red Bull Ring stał się areną czterech zwycięstw Maxa Verstappena (2018, 2019, 2021, 2023) w barwach zespołu, który jest właścicielem samego obiektu — rzadka sytuacja w F1, gdzie kierowca wygrywa regularnie na torze noszącym markę własnego zespołu, w otoczeniu tysięcy holendersko-austriackich kibiców.




Najwygodniejsze lotnisko: Graz (najbliżej, ograniczona siatka połączeń) lub Wiedeń (więcej lotów, ale ok. 3 godziny drogi).
Tor leży w rolniczym regionie Styrii ze słabym transportem publicznym — dojazd samochodem jest praktycznie konieczny. Warto zarezerwować parking z wyprzedzeniem, bo lokalne drogi dojazdowe są wąskie.
Region oferuje relatywnie mało noclegów w bezpośrednim sąsiedztwie toru — warto rozważyć bazę w Graz lub okolicznych miasteczkach Styrii. Status w kalendarzu: w kalendarzu F1 — sprawdź aktualny kalendarz sezonu na oficjalnej stronie Formula1.com, bo zmienia się rok do roku.
Najbardziej cenione miejsca to trybuny przy zakręcie 3 (Schlossgold/Ams Ag) — najlepsze miejsce na wyprzedzenia — oraz przy zakręcie 1 (Niki Lauda), z widokiem na start.
Zalety: malownicze wzgórza dają naturalne punkty widokowe na duże fragmenty toru jednocześnie, częsty widok na kilka zakrętów naraz. Wady: region jest słabo skomunikowany, dojście do niektórych punktów GA wymaga sporego marszu pod górę.
Solidne obuwie (teren pagórkowaty), warstwową odzież (górski klimat Styrii bywa zmienny nawet latem), ochronniki słuchu, krem z filtrem.
Silna obecność holenderskich kibiców Verstappena (podobnie jak w Zandvoort) miesza się z lokalną, austriacką publicznością — atmosfera bywa równie pomarańczowa jak na domowym torze Holendra.
Jeden z relatywnie przystępnych torów europejskich — bilety GA zwykle zaczynają się w granicach 250–300 GBP/EUR za cały weekend.
10 zakrętów na dystansie 4,318 km — to najmniej ze wszystkich torów obecnego kalendarza F1 i zarazem jeden z najkrótszych czasowo okrążeń sezonu.
Krótkie okrążenie, trzy strefy DRS i długie proste prowadzące do ciężkich hamowań (zwłaszcza przed zakrętem 3) tworzą wyjątkowo dużo okazji do ataku — w 2024 roku odnotowano 85 wyprzedzeń w jednym wyścigu.
Tor otwarto w 1969 jako Österreichring, przebudowano na krótszy A1-Ring w latach 90., a po przejęciu przez Red Bulla i modernizacji wrócił do kalendarza F1 w 2014 roku pod obecną nazwą Red Bull Ring.
Konta i karty, z których sami korzystamy za granicą. Linki polecające — cena dla Ciebie się nie zmienia.
Promocje bankowe →