Nowoczesny tor w Austin w Teksasie, zaprojektowany z inspiracji klasycznymi zakrętami znanymi z innych legendarnych torów F1 (m.in. fragmentem przypominającym Silverstone i Istanbul Park).
| Długość toru | 5,513 km |
| Liczba zakrętów | 20 |
| Kierunek jazdy | przeciwnie do ruchu wskazówek zegara |
| Liczba okrążeń wyścigu | 56 |
| Dystans wyścigu | 308,405 km |
| Rekord okrążenia (wyścig) | 1:36,169 — Charles Leclerc, Ferrari, 2019 |
| Rok pierwszego GP F1 | 2012 |
| Nawierzchnia | asfalt; jedna z bardziej nierównych na kalendarzu, z wyraźnymi zmianami wysokości (41 m różnicy poziomów) |
| Najważniejsze proste | prosta start/meta prowadząca pod górę do zakrętu 1 |
| Strefy DRS | 2 |
| Główne typy zakrętów | esy 3–6 inspirowane Silverstone, potrójny wierzchołek zakrętów 16–18 inspirowany Istanbul Park |
| Trudność wyprzedzania | umiarkowana — strome wzniesienie przed zakrętem 1 i długie proste dają realne okazje do ataku |
| Typowe ustawienie aero | średnio-wysoki docisk — połączenie długich prostych z technicznymi sekcjami wymaga kompromisu |
| Kluczowe wymaganie wobec bolidu | dobra amortyzacja nierówności nawierzchni oraz stabilność przy dużych zmianach wysokości toru |
Strome, 40-metrowe wzniesienie prowadzące do ostrego zakrętu — kierowcy widzą apeks dopiero w ostatniej chwili, co czyni to jedno z najbardziej emocjonujących miejsc na starcie wyścigu.
Szybka, płynna sekwencja inspirowana Maggotts-Becketts z Silverstone — testuje balans bolidu i pewność siebie kierowcy przy dużej prędkości bocznej.
Ciasna sekcja w najdalszym punkcie toru — kluczowa dla utrzymania tempa przed długim odcinkiem prowadzącym do potrójnego wierzchołka.
Charakterystyczna sekwencja inspirowana tureckim Istanbul Park — trzy kolejne apeksy pokonywane praktycznie bez prostowania toru jazdy, jeden z najbardziej wymagających fragmentów okrążenia.
Ostatnia szansa na atak przed metą — techniczna końcówka okrążenia wymagająca precyzyjnego wyjścia na prostą start/metę.
Prowadzi pod górę z powrotem do zakrętu 1 — dobre wyjście z ostatniego zakrętu bezpośrednio przekłada się na prędkość osiąganą przy hamowaniu.
W trakcie zaciętej walki o tytuł mistrzowski 2021 roku Max Verstappen stracił prowadzenie na starcie na rzecz Lewisa Hamiltona, po czym odzyskał je dzięki wcześniejszemu wjazdowi na pit stop. Hamilton dogonił rywala w końcówce wyścigu dzięki świeższym oponom, ale Verstappen utrzymał prowadzenie do mety, wygrywając o zaledwie 1,3 sekundy — jeden z kluczowych momentów sezonu, ostatecznie rozstrzygniętego w Abu Zabi.




Lotnisko: Austin–Bergstrom (ABIA), z dobrymi połączeniami krajowymi w USA.
Tor jest rozległy i typowo amerykański pod względem infrastruktury — oficjalne autobusy wahadłowe z centrum Austin są zalecane, bo okoliczne drogi i parkingi bywają mocno przeciążone w dni wyścigowe.
Austin to popularne miasto turystyczne samo w sobie (muzyka, gastronomia) — warto zarezerwować nocleg z dużym wyprzedzeniem, bo weekend GP zbiega się z sezonem wysokich cen w mieście. Status w kalendarzu: w kalendarzu F1 — sprawdź aktualny kalendarz sezonu na oficjalnej stronie Formula1.com, bo zmienia się rok do roku.
Najbardziej cenione miejsca to trybuny przy zakręcie 1 (widok na strome wzniesienie i start) oraz przy esach 3–6, skąd widać kilka zakrętów naraz.
Zalety: rozległy teren toru (typowo amerykańska skala infrastruktury) daje wiele różnych punktów widokowych do wyboru. Wady: duże odległości między punktami — warto zaplanować dzień z wyprzedzeniem, korzystając z oficjalnych autobusów wahadłowych.
Krem z filtrem i nakrycie głowy (teksański październik bywa wciąż gorący), dużo wody, wygodne obuwie na długi spacer po rozległym terenie, ochronniki słuchu.
Weekend GP USA to nie tylko wyścig — koncerty, festiwal jedzenia i typowo teksańska gościnność tworzą atmosferę bliższą dużemu festiwalowi muzycznemu niż klasycznemu europejskiemu Grand Prix.
Jeden z droższych torów kalendarza — średnia cena biletu 3-dniowego ok. 775 USD (GPDestinations.com, 2026).
20 zakrętów na dystansie 5,513 km, jeżdżonych przeciwnie do ruchu wskazówek zegara — to jeden z dłuższych i technicznie bardziej złożonych torów kalendarza.
Projektanci celowo nawiązali do klasycznych fragmentów innych torów — esy 3-6 przypominają sekwencję Maggotts-Becketts z Silverstone, a potrójny wierzchołek zakrętów 16-18 nawiązuje do tureckiego Istanbul Park.
Tor otwarto oficjalnie 21 października 2012 roku — to pierwszy obiekt w USA zaprojektowany od podstaw specjalnie pod Formułę 1 od czasów Watkins Glen.
Konta i karty, z których sami korzystamy za granicą. Linki polecające — cena dla Ciebie się nie zmienia.
Promocje bankowe →